Schiphol – Umeä Heen: 6 november 11:40 Terug:

Voor veel mensen is een reisdag een stressdag, maar dat heb ik nooit gevonden (zolang je maar alleen reist, anders wordt het een heel ander verhaal) maar de reis van 6 november was voor mij meer een rustdag, na alle hectiek van de dagen ervoor.

Zoals in onze tak van de familie wel vaker voorkomt, was ik natuurlijk keurig op tijd op Schiphol, ik neem het begrip “ruim op tijd voor de vlucht aanwezig zijn” van de luchtvaartmaatschappijen dan ook altijd zeer serieus dus ik was er 4 uur van te voren. Kijk daar hou ik van!

Heel lief door mijn zusje afgezet (wat eigenlijk mijn zus is, maar dat is een ander verhaal) Die ook erg blij was dat we zo vroeg waren want nu was ze 2 uur te vroeg voor haar eerste vergadering. Ik denk dat ze uitgeroepen wordt tot medewerkster van het jaar door deze aktie.

Maar goed alle tijd voor een rustig kopje koffie, beetje vliegtuigjes kijken, ik vermaak me altijd wel op vliegvelden en dat is maar goed ook want ik heb er vele gezien. Dit wordt mijn 7de keer dit jaar dat ik naar Zweden vlieg, meestal vanaf Eindhoven wat ik een geweldige luchthaven vind. Vooral als je daar in het Tulip Inn mag slapen. Als je je koffer bovenaan de trap zet en een duwtje geeft rolt hij/zij zo de incheck band op, echt ideaal. Maar goed vandaag dus vanaf schiphol ook niks mis mee, alleen als je bepaalde behoeftes hebt na de security dan komen een paar wandelschoenen wel van pas.

Oh ja nog even een tip voor diegene die net als ik lang niet vanaf Schiphol hebben gevlogen… daar hebben ze tegenwoordig een bodycheck geval. Nee niet om te kijken of je de horeca genoeg gespekt hebt, maar zo’n ding scant alles wat op en in je lichaam zit… wist ik veel, dus ik stond daar keurig met mijn riem, schoenen, jassen (ja ik was voorbereid dus had er al 2 aan in Nederland) Apple airbook, Ereader en nog tal van dingen (met de broek half op mijn knieën) te wachten, komt er een dame naar me toe om te vertellen dat ik alles weer in de tas kan doen en aan mag trekken… “schiphol is een modern vliegveld”. Werd me daar ff duidelijk gemaakt dat ik een ouwe onbenul ben i.p.v. een ouwe vliegheld.

Hoe dan ook… met wat vertraging ging de reis richting Zweden.

Arlanda (Stockholm), ook zo’n geweldig vliegveld had me verheugd om een heerlijke Zweedse lunch maar dankzij de vertraging en dat je, ondanks dat je een transfer hebt, weer door security moet, dit keer de oudewetse manier, dus alles open en bloot op tafel, kon ik nog net de volgende vlucht halen. De koffer zou in een keer door gestuurd worden, maar ik was er niet helemaal gerust op, daar zat tenslotte mijn IMac in verpakt en die wil ik niet graag missen. Maar een beetje vertrouwen kan ook geen kwaad, dus hop op zoek naar de gate voor de vlucht naar Umeå. Zo’n 820 km noordelijker. Arlanda is het Schiphol van Zweden, maar dan in klein formaat. Goed te doen dus.

Geen dure koffie of thee onderweg, daar is geen tijd voor. Alles gratis en voor nope. Geen tijd om af te rekenen zullen ze wel denken bij SAS want voor dat je goed en wel je koffie op hebt sta je al weer aan de grond. 6 november, 15:50 en donker! Dat het altijd donker is in Zweden klopt nog steeds niet, maar dat het in de herfst/winter niet zolang licht is, is dan weer wel waar.

Umeå Airport… Ja het bestaat echt en alles zit erop en eraan maar ik het diep respect voor de piloten die het kunnen vinden. Ik ken Eelde nog van heel lang geleden en ook van een paar jaar terug toen het al opgeknapt was, maar dit is nog kneuteriger, echt geweldig. Je loopt nog net niet vanaf de vliegtuigtrap het aankomst halletje in maar het scheel niet veel. Plattegrond of informatie borden over wat waar te vinden is… niet nodig.

Gates: 2 stuks (één voor in- en één voor uitstappen), bagageband: 1, wat op zich wel handig is want je staat nooit bij de verkeerde te wachten. Koffie of een knakworstje? Ja hoor is er allemaal en verkrijgbaar in de koffiecorner waarbij de kantine van de Mavo een restaurant lijkt en het allerbeste, je loopt er in en uit zonder dat iemand vraagt wat je doet, wat in mijn geval natuurlijk ideaal is want kon ik mooi even naar buiten (voor weer die behoefte ja).

Ze bestaan nog die kleine, leuke vliegveldjes, kleiner dan dit kom je ze niet vaak tegen, althans ik ben ze nog niet tegen gekomen.

De overvolle parkeerplaats, hoofdingang en door het raam de bagageband (je loopt er ook als niet passagier zo naar toe) waar, en hoe kan het in vredesnaam, iemand ook nog zijn koffer had laten liggen, dan ben je echt een topper.

Zo daar zit je dan, om 16:00 s’middags in het stikke donker, waar de enige bekende weg die je kent, de terugweg naar binnen is naar de koffiecorner, bij -4 maar ja ja ik al schreef ik was voorbereid dus met 2 jassen aan is dat een lachertje. Roger, de landlord, zou me oppikken maar toen mijn telefoon weer contact kreeg met moeder aarde kreeg ik een app dat Roger moest werken en dat Janneke me zou oppikken… “Hoe laat ben je in Umea?” was de vraag…”Nou ik ben er al” het antwoord.

Ik wen er langzaam aan, dat in Zweden klok kijken geen vak op school is, dat afspraken er wel zijn maar sowieso niet opgeschreven worden, en altijd bij benadering zijn. Net Jamaica wat dat betreft “We komen wel… maar wanneer dat merk je vanzelf” (wat ook geweldig is dat de deur hoeft hier niet op slot, zeker op het platteland niet, het kan dus zo maar gebeuren dat de buurman ineens bij je aan tafel zit met de legendarische vraag “Are you home?” Die heeft nog meer dan mij een brilletje nodig maar ik vond het geweldig, weet nog steeds niet of het humor van hem was, maar zijn gezicht gaf geen krimp.

Maar, niks dan goeds over de Zweden, ze komen wel altijd, als je maar geduld hebt en heb je dat niet… dan heb je een klein probleem hier. Ik heb het gelukkig (behalve in de rij bij de supermarkt dan) als ik voor iedere minuut die ik heb moeten wachten in mijn leven een cent zou krijgen… nou dan zou ik hier leven!

Die centen heb ik niet gekregen maar het is wel gelukt om hier in Villa “Kakelbont” in Nordmaling te gaan wonen, op de grens van Lapland zo’n 1900 km ten noord/oosten van Zwolle

Een gedachte over “Reisdag… Stressdag… No way

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s