Neeuh ze kwamen naar Zweden!

De 3 wijzen uit het zuiden… dat kan natuurlijk al snel als je op de grens van lapland woont. Maar daar waren ze dan afgelopen zondag, lang verwacht en toch gekomen, familie over de vloer. Leuk de hele avond Risken of Mens Erger Je Nieten want dat hoort natuurlijk zo, spelletjes tijdens een mini reünie, maar niks van dat alles maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken.

Behalve super gezellig natuurlijk was het ook net pakjes avond voor mij. Wat eens feest. Mijn zusje heeft zich een half slag in haar ruggetje gesleept met een koffer vol met leuke en vooral ook lekkere dingen. Over de slechte zaken die ze meegenomen had zal ik verder niet uit wijden want anders wordt ze met terug werkende kracht nog aangehouden op Arlanda. En nee ik heb het niet over rare hersen vretende goedjes o.i.d. laten we het erop maar op houden dat je het voor je gezondheid beter kan laten. Maar daar stond tegenover dat er ook Donald Ducks in zaten en daar moet ik altijd ernstig om lachen en da’s dan weer gezond! Dus dat heft het elkaar mooi op zullen we maar denken (ja ik heb geen moeite om slechte dingen minder slecht te laten lijken als dat me zo uitkomt dat is wel weer duidelijk). Gelukkig ook een nieuwe telefoon. Ik geef het niet graag toe maar een Iphone in combinatie met wat kou is geen goede combi dus ik moet helaas bekennen dat ik sinds heeeeel lang geen appel maar een 삼성전자 voor wie dit niet begrijpt (want lezen kun je het wel mag ik hopen anders zit je je tijd mooi verdoen hier), het betekend 3 sterren. Ja ik maag geen reclame natuurlijk want ik blijf toch een fruit liefhebber op dat gebied maar soms moet je je meerdere bekennen. Eerlijk is eerlijk.

Hoe dan ook, zondagmiddag waren ze er dan. Met de auto vanuit Vaxholm (vlakbij Stockholm), toch al gauw zo’n 600 km, maar je hoeft maar 1 ding in de gaten te houden en dat is het bord met Nordmaling Centrum voor de rest 1 het een recht weg. Ja Nordmaling is dan wel niet zo groot maar we hebben ook een echte afslag noord dus wel op blijven letten. Maar het kan niet missen zelfs zonder een PietPiet een makkie. Nou ja recht weg is niet helemaal waar er zitten wel wat bochtjes in maar niks geen moeilijk gedoe met klaverbladen of aanverwante artikelen, gewoon doorrijden dan kom je er vanzelf. 

Ze hadden voordat ze deze kant op kwamen nog een paar eisen op tafel gegooid, ja zo werkt dat schijnbaar nou eenmaal. Ik moest voor minimaal 4 dingen zorgen. Kou… geen probleem in noodgevallen heb ik een hele grote vriezer maar dat was niet nodig want het vroor. Zon… ook geregeld gewoon zaterdagavond even een zonnedansje doen voor de weergoden en die leveren. Dus maandag hadden we een stralende, zij het ietwat koude, dag. Rr stond een stevig briesje maar wel hele dag de zon dus 2 van de 4 voor elkaar! Bleven er nog 2 over, het Noorderlicht en rendieren. Ik vertrouwde op mijn innige en goede relatie met de weergoden dus veel meer dan hopen op… dat kon ik niet. Maar ook die eis kon ik maandagavond inlossen want, ok niet echt super fanatiek, maar hij/zij was er. (Alleen zo jammer dat de, laten we zeggen, iets ouderen onder ons al onder de wol lagen dus die hebben het gemist maar goed zoals met alles “We hebben altijd de foto’s nog”… En voor nummer 4 had ik het op een akkoordje gegooid met de plaatselijk Samisch bevolking, dat is de oorspronkelijke bevolking van Lapland, yep zo heet hun land wat eigenlijk geen land is maar bestaat uit gebieden die zich over 4 of 5 landen uitspreid hier in het noorden. Da’s eigenlijk best handig voor hun gevoel zijn ze in hun land maar als ze verhuizen kunnen ze zomaar spontaan, in een ander land zijn (snap je het nog met al die landen) dus die imigreren vaak zonder dat dat echt opvalt dan. En aangezien het nomaden zijn komen ze nog wel eens ergens. Maar goed daar had ik het niet over de belangrijkste wens van de dames en heer was…

rendieren

Nog voordat ze hier beneden aan de berg bij het huis waren hadden ze al rendieren gescoord… de dag kon dus al niet meer stuk. En dan ‘s avonds ook nog een beetje dat groene licht aan de hemel. Ik zeg: “Boek een reis bij mij, en je wordt blij!” Vergeet al die zon garantie onzin u vraagt wij draaien. Aan alle eisen voldaan dus ik mocht alle cadeautjes houden. Waar ik natuurlijk ernstig blij en tevree mee was/ben. Ook leuk, Roel was zo aardig om me ’s avonds even te helpen met de schapen, nou ja even het is soms best een klusje, logistiek gezien dan. Maar na een half uur ofzo wij weer als trotse schaapsherder weer naar binnen en wat verwacht je dan… precies de vraag waarom het zolang moest duren (ja we waren ff bij de buren op de koffie nou goed) maar mijn oom heeft ze even keurig uitgelegd dat het nog niet meevalt om 9 dames onderste boven boven een baal hooi te houden en ze 10 minuten te laten grazen… daar gaat nou eenmaal wat tijd in zitten. Briljant antwoord vond ik.

Helaas hadden ze maar tijd voor 1 dagje hier dus dinsdagmorgen waren ze alweer vertrokken maar het was erg leuk en gezellig om ze, al was het maar kort dan, te zien. En met zo’n pretkoffer zijn ze iedere week welkom.

Die rendieren is best een grappig iets om te weten. Heel veel mensen denken namelijk dat het wilde rendieren zijn die je hier in Zweden ziet maar dat zijn ze dus niet. Het zijn kuddes (soms hele grote) die door iemand van plek naar plek gestuurd worden. Nee ze krijgen geen routebeschrijving in hun bontje gedrukt die mensen zijn meer een soort van schaapsherders maar dan met andere beesten. En daar lopen ze een bepaalde periode lekker te grazen in het bos, de weilanden en alle andere voor rendieren leuke en lekkere plekjes. Niks afgezet ofzo, ze lopen gewoon in dat gebied. Niet zo raar dus dat je al gauw denkt dat het wilde zijn, maar de oplettende kijker ziet direct iets wat dan weer niet helemaal klopt voor wilde dieren en dat is baas van het stel, de ukalipta van de rendieren zeg maar, zo’n Alpen Milka bel om de nek heeft. Daar sjokt de rest dan keurig achteraan, een de eigenaar kan ze al van verre horen wat wel weer handig is bij het terugvinden van zo’n stel. Het zijn overigens prachtige beesten met hun kleuren in deze tijd van het jaar. Alleen wel oppassen als je zo in de schemer ergens heen rijdt met de auto want ze zijn niet echt van verre al te zien en het is wel lekker eten maar toch niet gezellig om zo’n beest aan te rijden, niet voor hem/haar en ook minder voor je auto. Oppassen dus want ze blijven gewoon dom staan op de weg als ze er dan eindelijk zin in hebben en pas als je heellangzaam doorrijdt heb je eventueel de kans dat ze misschien aan de kant willen gaan en anders is het simpel weg “Tuuuuuuuuuuuuuuuuut” dan kijken ze ieder geval wel even op, kun je gelijk een leuk fotootje maken als je toch stil staat. Dat mag vast wel van meneer agent.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s